elbette her olumun ardinda uzuntu duyulur.ister dusman olsun ister sevdigin biri olum her zaman insanin icini urpettir ve duygusal olarak uzuluruz. ayni topraklardan gelmis insanlarimiz baskalari tarafindan adilsizce olduruldu. bu bir sorun bizde,BANA ARKADASINI SOYLE SANA KIM OLDUGUNU SOYLIYEYIM) bu bir sorun bizde ve bizde bu sorunun ister hakli ister haksiz tarafi olalim bir sekilde bizde sorunun bir parcaasiyiz. bilge (kendini bilen) insan her zaman hatayi once kendide arar. kimseyi yargilamak bana dusmez ama asil suclu bizler kendilerimiziz en baska aile fertleri buyuklerimiz acaba genclere ne kadar dogruyu asilaya bildi. ne kadar kulturumuzun dogru olan kesimini bizelere asilaya bildi. nekadar bir sorunumuz oldugunda buyuklerimizde fikir ala bildik. bizler aynanin karsisina gecip sunu kendimize sormaliyiz acaba avrupanin yasadigi yasam tarzi ve aile kulturu bize nekadar dogru, sizce avrupada genclik ne olcude kulturlu inancli terbiyeli.... bizleri insan yapan degerlerimiz nelerdir biliyormuyuz.( aile inanc kultur.dil) bunlarda tabiki kendi aralarinda ayrilir saygili olmak terbiyeli namuslu..) ikinci suclu ise gencler aslinda bana kalirsa birinci suclu gencler. anne ve babalarimiz okuma imkanlari yoktu kendi sartlarinda ve zamanlarinda ve bizler onlari birer cahil olarak gormemeliyiz. ve suclu olarakta. guzel kulturlu ve mutlu yasamayi ve sayginliyi bizler buyuklerimize gostermeliydik. cunku bizler onlardan daha cok egitim aldik. eger bizler egitim almamiza ragmen onlardaki samimiyetliyi ve durustlugu kendimizde goremiyorsak asil cahil biz gencleriz.bizler avrupada ozgurlugun adini duymusuz ama asil ozgurlugun ne oldugunu bilmeden hemen sarili vermisiz ozgur yasamak kendi degerlerinden kopmak degildir.kendi insanlarimizi cahil ve dedi koducu gormek degildir. ben ozgurum ve ozgur bir devlette yasiyorum diye dusunup buyuklerimizi hice saymak degildir. aramizdan ayrilan insanlarimiz neden gecler cikti neden bir buyugumuz baskalarina kurban gitmedi. acaba buyuklerimizin yasadigi ortam yada toplulukmu yanlis cikti yoksa biz genclerin yasadigi ortam mi yanlis. bunu sormaliyiz kendimize.gencler olarak.. akli basinda olan bir insanin belli bir yastan sonra hic bir destege ihtiyaci yoktur aslinda . sorunlarin ardina duygusal olarak yaklasmaktansa mantikli yaklasirsak her sorunu coze bilecek yetenek insanda vardir ama bizer kotu ve zor an yasadigimiz zaman hemen aklimaza aile ve toplumumuzun destegi gelir bizler her zaman bu iki degere sahip cikmaliyiz ve dger vermeliyiz .bizler neden bir sorun yaklasmadan once tetbirimizi almiyoruzda tam icine dustugumuzde aklimiza baskalarinin destegi geliyo. suclu insanlari alkislamak ve ovmekte suctur. gelin onca imkan onca sartlarimiz varken okuyup tum yanlislarimizin ustesinden gelelim. baskalarimi suclamak bize bir fayda getirmez.